M'n pilletjes zijn op. De laatste 3 hele pilletjes heb ik met een hakmes in tweëen gedeeld zodat ik er nog 3 dagen mee kon doen. Gisteren het tweede halve pilletje vergeten in te nemen, dus vanmorgen had ik nog één half Champixpilletje liggen. Na het ontbijt ingenomen en dat was het dan. Ik heb heel bewust dat laatste pilletje ingenomen en het beschouwd als het einde van de periode van stoppen met roken. Oftewel, ik ben gestopt met stoppen ... dacht ik.
Vandaag heb ik zo'n 4 uur bij de Rijksdienst voor het wegverkeer (RDW) rond gehangen om een oud bromfietsje wat ik gekocht heb in België, op kenteken te krijgen in Nederland. Guess what ... en toch geen sigaret genomen! Een bromfiets van 47 jaar oud waar ik misschien 100 km per jaar mee ga rijden. Daar gaat een partij bureaucratie, papieren, geld en vrije tijd in zitten. Dat wil je niet weten!
Geloof me, 4 uur bij de RDW doorbrengen is een dermate kwelling dat als je dan niet begint met roken, je het volgens mij nooit meer gaat doen. Ik heb dus goede hoop want ...
... ik heb de RDW test doorstaan!
Niemand die me nu nog aan het roken kan krijgen.
Pssssst ... niet verder vertellen, maar ik heb best wel een aantal momenten op een dag dat ik heel graag een sigaret zou willen opsteken. Ik had echt gehoopt en verwacht dat ik na een week of 2 à 3 daar bijna geen last meer van zou hebben ... shit ... dus toch. Maar eerlijk is eerlijk, de drang om te gaan roken is goed te weerstaan. En ik ga er van uit dat het niet echt veel erger zal worden ... alleen maar minder.
Toch?
Voor alle lezers van mijn verhaaltje vandaag (en eigenlijk ook voor de mensen die het niet lezen) ... HOU VOL!
